سخن مدیر:

باورهای نوازشگر – حرفتِ عشق

دسته‌بندی:
بدون دیدگاه

   نگرش و باور همسرگرایان محبت پیشه به «خود و همسر خود» برخوردار از نوری مکاشف و واقعیت نمای و بینشی مطهر و ارزشبار بوده، در پرتو همین بینش و باور، از مرز سرمایه ها و امکانات و ظرفیت های ـ حتی بالفعل ـ برونذات گذر کرده، آن گوهر جبلی و فقرزدای و آن روح الهی و غنابار یکدیگر را به مشاهده می ایستند؛ مشاهده ئی که برایشان ثابت می نماید که همسرشان از نظر ساختار ذاتیِ وجود کامل، از نظر ظرفیت های واقعاً والا و ناب ربانی بی نقص و از نظر ظرفیت های عرفانی و عاشقانه غنامند و سرشار بوده و هیچگونه کسر، فقر، خلاء و حقارتی وی را تهدید و تعقیب نمی نماید.
از سوئی باز در پرتو همان باور و بینش به این دقیقۀ ظریفۀ عزت انگیز رسیده اند که شایستۀ هدیه به همچه یک محبوبِ کاملِ رشیدِ غنامندِ پرجاذبه ئی، هرگز و به یچروی جز «نفسِ محبت و گوهر عشق و نورِ مهربانی» نتواند بود. طبیعی و بی نیاز از برهان می نماید که چون پای هبه کردن و بخشیدنِ این نور بی بدیل حیات و گوهر ارزش نابردار زندگانی به میان آید، همۀ وجودِ همسر مهرورز و سرتاپای او به کانالی بدل خواهد شد که «حرفتی و هنری» جز رسانیدن مهر و عشقِ به معشوق و فراکشانیدن عاشق به آستان پذیرش محبوب نتواند داشت. چرا که در تلقی اینان: همسر کامل است و پر از مهر؛ و برای کامل، هبه کردن هر چیز دیگری جز مهر و دلدادگی و خلوص و… توهینی است هستی برانداز.

     اینان که خود را هم مشتاق محبوب می یابند و هم رهین پذیرش او، تلاش می ورزند تا از طریق پرتاب کردن گوهر محبت خود به آستان پذیرش و رضای او، هم با همۀ هستی و خلوص به گوهر یگانگی بیاویزند؛ هم محبوب را به تماشای هوشربای این اشتیاق باختن فراخوانند، هم به همسرگرائی ربانی و شایستۀ خود جسمیت و عینیت بخشند و هم جان جانان جوی خود را از بارهای متعفنِ خودخواهی و خودمحوری، زخمهای چرکین امتیازطلبی های تهوع آور و گونه های متنوع ابزارمحوری و… سبکدوش ساخته، با رسیدن به پالودگی و خلوصی شایسته با نور مهرورزی زینت بخشند.

     آنچه در جریان روحنوازی از ایندست و در روند کمالبار نگرش ها و گرایشهائی از این قماش، طبیعی و بی نیاز از برهان می نماید اینست که چون این برخورد دوطرفه بوده و به شدت از آن جانبداری می شود، امر تزکیه و تهذیب و تحلیه و رشد و شکوفائی و شکوهمندی و زیبائی و جلال و… به طور لاینقطع جریان داشته و همسران، در پرتو روح یگانگی و عشق به دهشی روحنواز، از پر شدن، نو شدن، نورانی شدن، شاداب شدن، پرنشاط شدن و… برخوردار بوده، آنی و کم تر از آنی احساس فقر، تنهائی، کمبود و جدائی نتوانند کرد.

۰دیدگاه فرستاده شده است.
شما هم دیدگاه خود را بنویسید
نوشته‌های ویژه
اخبار ویژه

با عضویت در خبرنامه، تازه‌ترین مطالب سایت را در ایمیل‌تان دریافت کنید.
برای عضویت نشانی ایمیل خود را وارد کرده و بر روی دکمه عضویت کلیک نمایید.