سخن مدیر:

بخش دوم ـ نشانه گذاری

دسته‌بندی:
بدون دیدگاه

   در این بخش به ذکر لزوم رعایت پاره ئی از نشانه ها و علامتها در نوشته می پردازیم که:
۱ ـ درست و روان خواندن نوشته را مهیا می کنند.
۲ ـ درست و کامل فهمیدن مطلب را میسر می سازند.
۳ ـ برخی از گنگی ها، ابهام ها و نارسایی ها را برطرف می سازند.

     از ظهور این نشانه ها در شیوۀ نگارش زبان فارسی مدت چندانی نگذشته و پس از آشنایی نویسندگان ما، با شیوۀ نگارش دانشمندان غرب، در زبان فارسی رایج شده است.([۱])
یکی از اساتیدمان را باور بر این بود که: فارسی زبانهای امروزی فقط از آن جهت به رعایت این نشانه ها در نوشته های خود نیازمند می باشند که از طریق فصاحت و بلاغت دور افتاده و با خودِ وسایل اصلی کلام و بیان (کلمه ها، عبارتها و جمله ها)حرف دل خود را به صورتی کاملاً روشن بیان کرده نمی توانند!
پذیرش این سخن بدین باورمان می رساند که: در صورت روشن، فصیح و بلیغ نوشتن مطلب، ما را به این نشانه ها و رعایت کامل و همه جانبۀ آنها نیازی نخواهد بود. به هر حال، از آنجا که شناسایی و احیاناً کاربرد بجای آنها در شرایط امروزی هرگز کاری لغو و بدون نتیجه نتواند بود، ما فقط به معرفی و ذکر محل و موقع کاربرد آنها بسنده می داریم:



[۱] . زبان عربی از دیر باز با نشانه هائی همراه و آشنا بوده و در بهتر خوانی ـ بویژه در تجوید ـ از آنها بهره برداری شده و
می شود.

۰دیدگاه فرستاده شده است.
شما هم دیدگاه خود را بنویسید
نوشته‌های ویژه
اخبار ویژه

با عضویت در خبرنامه، تازه‌ترین مطالب سایت را در ایمیل‌تان دریافت کنید.
برای عضویت نشانی ایمیل خود را وارد کرده و بر روی دکمه عضویت کلیک نمایید.