سخن مدیر:

تعهدگریزی

بدون دیدگاه

   « تئودور فون تانه ( Theodor fontane ) در مقابل این طوفان دیوانۀ عقاید علمی که همه هماهنگ، پیروزی داروینیسم را جشن می گرفتند می نویسد: « خوب بود که بودم و دیدم و محروم نماندم از آنچه افسانۀ میمون بپا کرد و شنیدم که جدّ ما میمون است.  ای کاش تو نیز آنجا بودی و می دیدی که چگونه انسانها بخاطر این « ارتقاء مقام » و « کشف بدیع » شادی می کردند. وقتی که خداوند ما را خلق کرد این هیاهو بپا نشد ولی بمحض اینکه کلمۀ میمون و خویشاوندی ما با آن باب روز شد، هواخواهان آن از شادی و سرور برقص در آمدند.

     … علت عمیق تر پیروزی داروینیسم جنبۀ روانی ـ تمدنی داشت. هر تمدنی از مردم تعهداتی در مقابل مسئلۀ بودن می خواهد. عده یی به این تقاضای تمدن پاسخ مثبت می دهند، گروهی هم از تقبل تعهدات شانه خالی کرده و تقاضای تمدن را نوعی زورگوئی تلقی می کنند. داروینیسم که حیوان بودن انسان را به تودۀ مردم بخصوص طبقۀ کارگر اثبات نمود، بهترین راه فرار برای این گروه از انسانهای غیر متعهد و خسته شدگان راه تمدن و سنت ها شد. بهمین جهت آنها داروینیسم را شعار روز قرار داده و بوسیلۀ آن همۀ مشکلات و مسایل را می گشودند.
آنها برای این فرار از تعهد و بار مسئولیت، تقبل خویشاوندی با میمون را کردند. زیرا این نوع زندگی برایشان ساده تر بود. جملۀ « خدا را شکر که دیگر انسان نیستیم بلکه میمون سادهایم » در این عصر بسیار تکرار می شد و همین خود بهترین دلیل بر اینست که توده مردم این دوره، توان تحمل بار « انسانیت »، دین و تمدن را نداشتند و داروینیسم را به عنوان راه فرار از مسئولیت به سوی بی بندو باری انتخاب کردند. » ([۱])



[۱] ـ انسان فلسفی، لاندمان، ترجمۀ صدر نبوی، صص ۱۹۹ ـ ۲۰۴؛ به نقل از: سرمایۀ تاراج رفته، ص ۱۳۴ و ۱۳۵

۰دیدگاه فرستاده شده است.
شما هم دیدگاه خود را بنویسید
نوشته‌های ویژه
اخبار ویژه

با عضویت در خبرنامه، تازه‌ترین مطالب سایت را در ایمیل‌تان دریافت کنید.
برای عضویت نشانی ایمیل خود را وارد کرده و بر روی دکمه عضویت کلیک نمایید.