دسته‌ها
آرمان‌های فاطمی (س)

تکیه گاهی امن

اللّٰهُمَّ احْرُسْنٰا بِعَیْنِکَ الَّذی لاٰتَنٰامُ! وَ رُکْنِکَ الَّذی لاٰیُرامُ! وَ بِاَسْمٰائِکَ الْعِظٰامِ! وَصَلِّ عَلیٰ مُحَمَّدٍ وَاٰلِه!

وَاحْفَظْ عَلَیْنٰا مٰا لَوْ حَفِظَهُ غَیْرُکَ ضٰاعَ! وَسْتُرْ عَلَیْنٰا مٰا لَوْ سَتَرَهُ غَیْرُکَ شٰاعَ!

ترجمۀ آزادی که می توان از این درخواستها ـ و یا آرمانهای قدسی ـ ارائه نمود اینست که:
«بارالها! ما را با دیدگان خود که خواب را در آنها راه نیست حراست فرما! و به رکن خودت که تجاوز بر نمی تابد محافظت بدار! و با اسماء عظمای خودت، نگهداری فرمای!
بار الها! بر پیامبر و آلش درود فرست و برای ما آنچیزی نگهدار نما که اگر غیر تو حفظش نماید ضایع شود؛ و آنچیزی را بپوشان، که اگر غیر تواش بپوشاند شایع می گردد!»
اینها آرمانهای حضرت فاطمه(س)بوده و بر آنست تا به مقامی دست یافته و قرار گیرد که با چشمهای همیشه بیدار خداوند محافظت می شود؛ و در دژی، خانه و حصاری زندگانی را بچرخاند که هیچ آفتی و آسیبی بدان راه نداشته و به او تجاوز و تعدی کرده نمی تواند؛ و به وسیلۀ اسماء اعظم خداوند حراست می گردد!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *