دسته‌ها
راز و رمز نویسندگی

دهم ـ هلالین( )

  هلالین یا کمانه ـ که آن را پرانتز هم می گویند؛ ـ در موارد زیر مورد استفاده قرار می گیرد:
1 ـ وقتی بخواهند جمله ای را معنی کرده و یا توضیح دهند؛ به جای «یعنی» و «یا» می آورند؛ مانند: وقتی تصویری ترین مثنوی بیدل (طور معرفت) را می خوانیم؛ قوت و سرعت تخیلش ما را به شگفتی وا می دارد.
2 ـ برای معرفی مؤاخذ، اقتباس ها، نقل قول ها کوتاه و غیره از آن بهره گرفته؛ بجای اینکه به پائین صفحه ها ارجاع دهند؛ در متن و میان هلالین معرفی می نمایند؛ مانند: «عارف بجلال او نگرد بنالد، محب بجمال او نگرد بنازد…» (عده، ج؟، ص 372) و غیره.

     تذکر: بعضی از نویسنده ها، از هلالین برای ممتاز ساختن تقسیم های متن و شماره هایی که نمی خواهند در سر سطر و زیر هم بنویسند؛ استفاده می نمایند؛ مثلاً : تجنیس را به چند نوع تقسیم کرده اند: (1) تجنیس تام؛ (2) تجنیس خطی؛ (3) تجنیس ناقص و غیره؛ چنانکه بعضی از نویسندگان در مواردی از آن دست که آمد، بجای هلالین، از خط فاصله بهره گرفته اند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *