سخن مدیر:

دوازدهم ستاره (*)

دسته‌بندی:
بدون دیدگاه

    این نشانه را معمولاً در موارد زیر به کار می برند:
یکم ـ به منظور ایجاد فاصله در میان دو شعر ـ اعم از اینکه دو غزل یا مثنوی و غیره یی باشند که پشت سر هم نوشته شده اند ـ ، یا دو و یا بیشتر از دو مصراعِ از یک شعر.

دوم ـ برای ارجاع به حواشی صفحه هایی که یا:
حاشیۀ در حاشیه داشته باشد؛ لذا برای توضیح و یا ارجاع حاشیۀ اول از اعداد استفاده می شود و برای ارجاع به حاشیۀ فرعی از ستاره؛ و یا:
اعداد برای مقصد دیگری ـ و مثلاً برای تبیین نسخه بدلها ـ مورد استفاده قرار گرفته باشند.

     جیم ـ برخی از نویسنده ها، برای برجسته ساختن کلمه ها و فقره هایی مانند: «یادداشت»، «توجه»، «تذکر و…» پیش از نوشتن خود آنها، ستاره می گذارند.

     دال ـ برخی از نویسنده ها، آن را در برابر کلمۀ اول پاراگرافهای عمده و مورد نظر خود ـ و البته به عنوان «نشانی» و «علامتِ اهمیت مطلب» ـ می گذارند.

۰دیدگاه فرستاده شده است.
شما هم دیدگاه خود را بنویسید