سخن مدیر:

دوم ـ دو نقطه (:)

دسته‌بندی:
بدون دیدگاه

این نشانه معمولاً در موارد زیر مورد استفاده قرار می گیرد:
الف ـ پیش از نقل قول و مطالب اقتباس شده از دیگران؛ مانند: قرآن به ما دستور می دهد که: عدالت ورزید که آن به تقوی نزدیکتر است.

    شعار سقراط این بود که: خود را بشناس.
باء ـ پیش از بیان توضیحی، تعریفی و تفسیری مطلب مورد نگارش؛ مانند: آنچه انسان را به خداوند نزدیک می سازد: ایمان، اخلاص، تقوی و عبادت می باشد. و یا:
ایثار یعنی: از خود گذشتن و دیگری را بر خود مقدم داشتن.
تهجد، از آنجهت در نزدیک ساختن عبد به معبود مؤثر می باشد که:
در آن ریاکاری کمتر راه می یابد.

    جیم ـ پس از کلماتی که در تفسیر و روشنگری مطلب نقش دارند؛ مانند: «مثلاً»، «چنانچه و چنانکه»، «یعنی»، «مانند» و نظایر اینها، مانند: در نماز وتر می توان به حق دیگران دعا کرد؛ چنانکه: خیلی از بزرگان کرده اند.
وقتی سرم را بلند کردم یعنی: برو.
در خیلی از زمینه ها ایثار می توان کرد، چنانکه: در زمینه های اقتصادی و نظامی.

    دال ـ میان اعداد و شماره هایی که نمایانگر: جلد کتاب و صفحۀ آن، سورۀ قرآن و یا دیگر کتب مقدس و آیۀ آن و نیز نمایندۀ ساعت و دقیقه و ثانیه باشد دو نقطه می گذارند؛ مانند:
المیزان ۴ : ۱۲۷. یعنی المیزان، جلد چهارم، صفحۀ ۱۲۷. و یا: فرقان: ۲۳. یعنی سورۀ فرقان، آیۀ بیست و سوم. و یا نافلۀ شب را در ساعت ۴:۱۷ بجا آوردم؛ که روشن است.

۰دیدگاه فرستاده شده است.
شما هم دیدگاه خود را بنویسید
نوشته‌های ویژه
اخبار ویژه

با عضویت در خبرنامه، تازه‌ترین مطالب سایت را در ایمیل‌تان دریافت کنید.
برای عضویت نشانی ایمیل خود را وارد کرده و بر روی دکمه عضویت کلیک نمایید.