سخن مدیر:

روشهای دلدهی – همدمی

دسته‌بندی:
بدون دیدگاه

   ایجاد و تحقق همدمی کار ساده ئی نیست! چرا که: هم سرمایه های لطیف و نورانی می خواهد: هم خردی پویا و شکوفا! هم عاطفۀ زلال و تپنده، هم ایثاری بالنده و تازنده، هم بینش و شکیبی نیرومند و هم آرمانی بشکوه و پرجاذبه! آنهم به گونه ئی که نارسائی هرکدام از اینها، همدمی را ناقص و نارسا خواهد ساخت!
به هر حال، همسرگرایان مهرپیشه، یکی از راههای رسیدن به کمال پیوند را ـ که اغلب دیگران از آن غافل می مانند ـ ایجاد رابطه از طریق هر چیز سالم و امر معقولی تلقی می کنند که توجه همسر بدان جلب گردیده است! اگر چه خود، معمولی بنماید!
در هنر همسرگرائی اصل اینست که با همسر ابراز همدمی شود و نه ابراز مخالفتهای خودمحورانۀ ضدارزشی. پس شایسته آنکه: به هر امر ظاهراً معمولی هم عطف توجه نمود؛ باید در زمینه ابراز همدمی کرد؛ باید ـ و فقط باید از طریق همدمی ـ به شناخت، ارزیابی و سپس انتخاب بعد و یا ابعاد مختلف آن زمینه و یا امر پرداخت.
این هنر، نه تنها برترین و بی طرفانه ترین روش برخورد با اشیاء، امور، نگرشها و جانبداریها و جهت گیری ها را به نمایش می گذارد، که اعتماد جدی همسر، در امر گزینش و یا طرد زمینه را جلب می نماید.
از طریق به کار بستن این هنر، ابعاد مختلف زمینه، از نظرگاههای متعدد، امکان بررسی آزادانه و بیغرضانه پیدا کرده، «حسن انتخاب» هم ضمانت عملی خود را پیدا می کند و هم تداوم شکوفائی همدمی، تضمین خواهد شد!
کوتاه سخن اینکه: اگر آغاز برخورد با همدمی  و بر مبنای همدمی باشد، حتی در موارد و موقعیت هایی که میان همسران نگرشها و گرایشهای ظاهراً متفاوتی بروز می نماید، امر به همدمی متکامل تر و پرجذبه تری خاتمه پیدا خواهد کرد.

     تجربه های میلیونی مؤیّد آنند که وقتی ـ و به ویژه آنگاه که توجه همسر به امور و اشیاء معمولی جذب شده باشد ـ ازدواج و امور مربوط به آن با همدمی آغاز نشده، بلکه با نوعی ابراز تردید، وسواس و یا ابراز شرط ـ مثلاً مشروط به مدلل بودن، مفید بودن، ارزشمند بودن و… ـ برخورد شود، به دلیل سروکله پیدا کردن نفسِ «ناهماهنگی زودرس و عجولانه» و حضور ابراز نظرهایی مخالف و… موضع فرد، جاذبۀ خود را کم می کند؛ حرف فرد ـ ولو که درست و بجا و ارزشمند و… ـ نافهمیده می ماند؛ عظمت و نورانیت هدفش ناشناخته می ماند؛ اشتیاق او برای رسیدن به یگانگی مورد اتهام قرار می گیرد و در تحلیل نهائی از موضع همدمی تبعید می شود!
همسرگرایان عاشق، برای تبیین و نمایش دادن عظمت فکری، نظام نورافشان ارزشی، جلال و زیبائی هوشربای عاطفی ـ اشراقی خود، برای هیچکس و از آن جمله برای آنی که می خواهد یگانگی خود را با او، از او و در او به نمایش بگذارد (همسر)، عجله ای ندارند!
اینان، دقیقاً به همان سادگی یی که خود را کنار می نهند، خود را فراموش می کنند و خود را حذف می کنند، عملاً برای رسیدن به قلۀ کمال انفراد، گاه از طریق شکوفا ساختن هنر همدمی و گاه برای رسانیدن همسر به قلۀ کمال همدمی در زمینه های یاد شده، بگونه ئی سخت دیده ورانه و حکیمانه از موضع برهانی و اشراقی خود ـ عجالتاً ـ اجلال نزول فرموده، نوای هوشربای همدمی  را در تارتار وجود خود به اجرا نشسته، همۀ اعتماد همسر را از طریق توجه به «آنچه توجه او را» جلب نموده، شکوفا ساخته و از این طریق هم به تعظیم و احترام او همت می گمارند و هم، زمینه و مورد را با او، به دیدبانی، ارزیابی و احیاناً گزینش بر می خیزند! و تنها در چنین موقعیتی است که هنر همدمی می تواند شکوفائی خود را جشن بگیرد!

۰دیدگاه فرستاده شده است.
شما هم دیدگاه خود را بنویسید
نوشته‌های ویژه
اخبار ویژه

با عضویت در خبرنامه، تازه‌ترین مطالب سایت را در ایمیل‌تان دریافت کنید.
برای عضویت نشانی ایمیل خود را وارد کرده و بر روی دکمه عضویت کلیک نمایید.