سخن مدیر:

۱۳۲- زندگی را می‌دهد، مرگ می‌خرد و بعد به تماشای مرگ خوشحال است و لذت می‌برد

دسته‌بندی:
بدون دیدگاه

132- زندگی را می‌دهد، مرگ می‌خرد و بعد به تماشای مرگ خوشحال است و لذت می‌برد

    آقا کجا می‌روی؟ چه کاره‌ائی؟ استاد دانشگاه! برای چه؟… این‌همه، شب، روز، درس می‌خوانی، بیدار خوابی بکشی، که چه بشود؟ می‌خواهی خودِ حیات و ذاتِ علم و شخصِ دانش را تبارز بدهی؟ یا نه از طریق دانش و از طریق آن شب بیداری‌ها و رنج‌ها و ناراحتی کشیدن‌ها، مبلمان خانه‌ات بهتر باشد، ماشین‌ات دو مدل جلوتر باشد…خودت چه؟ حیاتت کجا شد؟ هیچی دیگر صرف کردیم…حیات را فروختیم…پول گرفتیم تا خرط و پرت داشته باشیم، عجب! …حیات را می‌دهی، زندگی را می‌دهی، چیزهای مرده و بی‌جان می‌گیری وسطشان می‌نشینی، خوشحال هم هستی! حالا بنده نمی‌دانم پس دیوانه که است؟…این که استاد داشنگاه هست…زندگی را می‌دهد، مرگ می‌خرد و بعد به تماشای مرگ خوشحال است و لذت می‌برد. از تماشای چیزهای مرده‌یِ بی‌جان، که به قیمتِ شخصِ زندگی بدست آورده خوشحال هست، به دیگران موت می‌دهد!

(گوشه‎ای از سخنرانی آرمان‎های امام علی علیه السلام، حی – جلسه هشتم)

۰دیدگاه فرستاده شده است.
شما هم دیدگاه خود را بنویسید
نوشته‌های ویژه
اخبار ویژه

با عضویت در خبرنامه، تازه‌ترین مطالب سایت را در ایمیل‌تان دریافت کنید.
برای عضویت نشانی ایمیل خود را وارد کرده و بر روی دکمه عضویت کلیک نمایید.