دسته‌ها
امام سجاد (ع) و انقلابی دیگر

دوم ـ شفیع قرار دادن او؛

چنانکه خودش ضمن دعای چهل و هشتم دارد که:
« اللّٰهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ لَا تُخَيِّبِ الْيَوْمَ ذَلِكَ مِنْ رَجَائِي، يَا مَنْ لَا يُحْفِيهِ سَائِلٌ وَ لَا يَنْقُصُهُ نَائِلٌ،فَإِنّي لَمْ آتِكَ ثِقَةً مِنّي بِعَمَلٍ صَالِحٍ قَدَّمْتُهُ، وَ لَا شَفَاعَةِ مَخْلُوقٍ رَجَوْتُهُ إِلّا شَفَاعَةَ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمْ سَلَامُكَ».
« بار خدایا! پس بر محمد و آل محمد درود فرست، و امروز آن امید مرا نومید مگردان؛ ای کسیکه ـ درخواست ـ درخواست کننده ای او را برنج نمی اندازد، و عطا و بخششی ـ توانگری ـ او را کم نمی گرداند، زیرا من از روی اعتماد داشتنم بکردار شایسته ای که آنرا پیش فرستادم و به شفاعت و میانجیگری مخلوق و آفریده ای که به او امید داشته باشم، جز شفاعت محمد و اهل بیت و خویشان او… که بر او و ایشان درود تو باد، بسوی تو نیامده ام».

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *