دسته‌ها
طلوع انقلاب اسلامی افغانستان

شکیبی شکّرین

درین رابطه من هیچ حرفی ندارم، چرا که جانِ بیتاب و آتشناک سالهای مبارزه و انقلاب خود قصیده سرای این صبوری و شکیب شیرین می باشند!

     صبوری بر فقرهای کشنده؛ بر ناامنی های ویرانگر؛ بر دوری از راحتی و رفاه، بر تحمل تحقیرها و اذیت ها، بر سختی های خفقان بار، بر مصیبت های طاقت سوز، بر بلاهای تصورناپذیر و…! و شکیبائی یی دلپذیر بر استقبال از احکام الهی، بر پیمودن طریق آتشبار عشق الهی، بر روی آوردن والهانه به میدان جهاد و شهادت و بخشیدن نعمت های وجودی به صاحبش!

     و یقیناً رسیدن به این مرتبۀ از شکیبائی و بهره مند شدن از ارزشهای آن میسر و ممکن نگردیده است مگر با حضور فعال و استیلای قاهرانۀ ارزشهایی چونان: ایمان به خدا، توکل به او، اخلاصی روحنواز، دل دادن به احکام رهایی بخش دین، پناه بردن به حضرت حق و راز و نیازهای عاشقانه، ترس از لغزیدن در زندان اسارتبار دنیا و لذائذ دنیوی، ترس از افتادن بدام وابستگی کفار، امید به یاریهای خداوند منان، یافتن واقعیت آزادی در اسلام و تسلیم بودن به احکام او، دیدن و یافتن عزت در پناه دین و ایمان و بالاخره یافتن خود و هویت الهی خود و آرامش ربانی خود در سایه سار عشق به خدا و راه او!
و خدای بر آنچه درین رابطه گفتیم بهترین گواه است.
سال136

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *