دسته‌ها
دریچه ای بر تمدن معنیدار

علالتِ عقلانی ـ ارزشی

    الکسیس کارل مدعی است که:
« ما احساس می کنیم که علی رغم امید فراوانی که انسانیت به این تمدن بسته بود، تمدن حاضر تاکنون از پدید آوردن افرادی که از هوش سرشار و تهور و دلیری کافی برخوردار باشند و بتوانند آنرا از راه خطرناک و لغزنده ئی که در پیش دارد به سلامت عبور دهند، عاجز مانده است. چرا که می بینیم که آدمیان خود به نسبت مؤسسات با عظمتی که ساخته ی مغز ایشان است، رشد و تکامل نیافته اند. از اینجاست که معتقدیم بزرگترین خطری که در این دوره ملیتها را تهدید می کند ضعف فکری و اخلاقی زمامداران و سیاستمداران است.
عقل و نیروی اراده و اخلاق با یکدیگر رابطۀ مستحکم ناگسستنی دارند، نهایت، وجدان اخلاقی بمراتب از عقل اهمیتش بیشتر است و هر آنگاه که این وجدان و احساس در ملتی فرو می میرد شخصیت اجتماعی آن ملت نیز تدریجاً رو به تحلیل خواهد رفت.
تمدن ما تاکنون موفق نشده است که محیطی مناسب و مساعد برای فعالیت های عقلانی بوجود آورد. نازل بودن سطح فکر و اخلاق بیشتر افراد بشر را تا حدود زیادی باید معلول نواقصی که در محیط روانی آنان موجود است، دانست، زیرا تفوق و اولویت ماده و اصول « آئین صنعتی » موجب زوال و انحطاط فرهنگ و زیبائی شناسی و اخلاق شده است. »([1])



[1] ـ ادعانامه ئی علیه تمدن غرب، ص 201 ـ 200

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *