سخن مدیر:

محور یگانگی – شرابی حکمت بار

دسته‌بندی:
بدون دیدگاه

   ما برین باوریم که این واقعیت برای هر با خرد دیده وری مسجل می باشد که: هر یک از زوجها، قبل از رسیدنِ به یگانگی از طریق ازدواج، به نوعی دچار احساس کمبود، احساس تهی بودن و احساس نارسائی بوده و در اعماق جان خود ضرورت پر شدن، کامل شدن، دارا شدن و رهیدنِ از آن احساس ها را درک می کنند!
اینان با کشفِ بی نیاز از برهان (ادراک حضوری) در می یابند که در اقلیم دل شان جائی خالی است که باید پر شود؛ و در حوزۀ جانشان خالیگاهی وجود دارد که باید با حضور امری پر گردد. منتها در رابطه با اینکه این تهیگاه از چه چیزی باید پر شود؟ متأسفانه اغلب جوانهای کم تجربه دچار اشتباه و کژفهمی می گردند!
به هرحال، واقع امر آنست که هر حوزه ئی از حوزه های وجودی فرزند آدمی را امری هم سنخ و متناسب با خود همان حوزه پر ساخته و از فقر و نقص می رهاند، و هر جهازی از جهازهای او را رزقی است که فقط با دریافت همان رزق، احساس سیری نموده و اشباع خواهد شد و لاغیر. دیده را آنچه دیداریست اشباع کرده و از گرسنگی می رهاند و گوش را آنچه شنیداریست.

     اگر با این مایۀ از باور و بینش متوجه اقلیم دلهای خود شویم به روشنی درخواهیم یافت که: تنها چیزی که اقلیم دل و فضای جان را پر ساخته و آن را از چنگال دغدغۀ احساسِ تهی بودگی می رهاند «ابراز محبت» از طریق یکرنگی، صمیمیت و ایثار می باشد. چرا که این خانه را هرگز، جز با همین گوهر، پر و آراسته نتوان کرد؛ و آن احساسِ ویژه را جز به وسیلۀ حضور و دریافت نور همین اشراق (نور محبت و یگانگی) دفع نتوان نمود.
رویکرد به این سرمایه از یکطرف باعث می شود تا هر کدام از همسران، از دام احساسِ تهی بودن رهیده و به احساس پر بودن مجهز شوند؛ و از دیگر طرف، از توانِ پرسازی بهتر و بیشتری بهره مند گردند! از یکسو به خودباوری بیشتری دست پیدا کنند؛ و از دیگر سو اعتمادشان نسبت به شکوفائی صمیمیت طرفِ دیگر فزونی پیدا کند! از یک جانب از زنجیر «هراسِ از دست دادنِ همسر» رهایی پیدا کنند و از دیگر جانب به تداوم روح یگانگی و تشدید مهر و صفا ایمان بیشتری یافته، به این یقین برسند که این یگانگی را «گم کردن، انفصال و از دست دادنی» در پی نخواهد بود!
این نکته را نیز باید بخاطر داشت که: این اقلیم بها ناپیدا را هرگز نمی توان با چیز و یا چیزهائی که بهایشان معلوم و قدرشان معین می باشد ـ از قبیل داشتنی های ظاهراً رنگین و چشم نواز ـ پر نمود و زینت بخشید؛ چرا که این اقلیم بنا بر طبیعت ذاتی خود، فقط با چیزی پر و تزئین تواند شد که از سنخ خودش باشد و لاغیر؛ و این، همان گوهر محبت است و اشتیاق معنیدار ([۱]) رسیدن به یگانگی.
روشن و بی نیاز از برهان است که چنین گوهری به دلیل اینکه در «فراسوی» ارزشهای تجربه پذیر مادی قرار گرفته است، هرگز بدیل و جانشینی نخواهد داشت تا آن بدیل و یا جانشین بتواند احکام و آثار وجودی محبت را متبلور و شکوفا گرداند. از اینرو فقط با دلدادن، با رهیدنِ از خود و حظ و لذت های بی دوام خود، با گم شدن و با واگذاشتن خود و با فراموش کردن خود می توانش فراچنگ آورد، نگاهش داشت و شکوفایش نمود.
این امر (محبت ورزیدن) دقیقاً به همان اندازه ئی که در دنیای تخیل و ادعا ساده می نماید، در حوزۀ عمل و واقعیت بخشیدن دشوار می باشد. و این شاید بدان دلیل باشدکه برخی از همسران ساده اندیش ـ که اسیر اشیاء و امور مادی و اعتباری می باشند ـ برای محبت بدیل ها و جانشین هائی قابل بوده و متأسفانه گاهی در عمل هم بر می گزینند!
اینان محبت را با چیزی ـ مثلاً با هدیه ئی مادی که ظرف دیدار را پر کرده بتواند ـ و در چیزی در می یابند و نه با گوهر خودش که همه چیز را بیرنگ و رونق می نماید!
این اسیرانِ اشیاء، فقط آنگاه ابراز محبتِ همسر را باور می کنند که همسر برایشان «چیزی» بیاورد و هدیه کند! اگر چه اینکار از روی ریا و برای اغفال و تحمیر آنان باشد!
دیده های این اسیران، اغلب متوجه دست های همسران است! و هر چه تلاش دارند در جهت شناختن و بهره گرفتن از آن چیزهایی است که «در دستِ» همسر آنان است و نه «در دلِ» او!

     بر مبنای همین باور است که متوجه می شویم: اینان بطور حسرت انگیز و اسفباری از «یافتن» همسر و شناختن راستین او محروم بوده و دائماً در تلاش اند تا از او موجودی هدیه دهنده، بخشنده، پاشنده و در نتیجه ذلیل سازنده، اسیرکننده، غفلت آورنده، بی هویت کننده، ارج زداینده، گداسازنده و فاصله انداز بسازند! و این می رساند که اینان عملاً در جهت انفصال عمل می کنند و نه در مسیر اتصال! در جهت جدائی و بیگانگی عمل می کنند نه در طریق یگانگی! و در جهت تشدید ناامنی ها و ناآرامی ها اند و نه در مسیر آرامش! و در یک کلام در طریق تهی سازی بیشتر خود و همسر می باشند و نه در جهت پرسازی و غنابخشیِ به خود و همسر خویش.



-[۱] اشتیاقی که برهانمند بوده، آزادانه انتخاب شده، ارزشمندیش مسجل بوده و ضمانتِ رشد و تکامل را با خود دارد.

۰دیدگاه فرستاده شده است.
شما هم دیدگاه خود را بنویسید
نوشته‌های ویژه
اخبار ویژه

با عضویت در خبرنامه، تازه‌ترین مطالب سایت را در ایمیل‌تان دریافت کنید.
برای عضویت نشانی ایمیل خود را وارد کرده و بر روی دکمه عضویت کلیک نمایید.