سخن مدیر:

هشتم ـ ارزش یابی

دسته‌بندی:
بدون دیدگاه

وظیفۀ دیگر تحلیل گر در رابطۀ با تهیه و تدوین متن نوشته، شناسایی و معرفی «سودها و زیانها، ارزشها و ضد ارزشهای مادی و معنوی، نفع برندگان و زیان دیدگان» از قضیه می باشد؛ چرا که: هیچ موضوعی را نمی توان سراغ داد که به نحوی از انحاء با این امور ارتباط و پیوندی تنگاتنگ نداشته باشد. لذا وظیفۀ نویسنده است تا در کنار انجام امور یاد شده:
اولاً: گونه و نوع سود و زیان، ارزش و ضد ارزش ـ اعم از مادی و معنوی، فردی و اجتماعی، سیاسی و اخلاقی و… ـ را شناسایی و معرفی نماید؛
ثانیاً: علل و خاستگاه پیدایش و بروز سود و زیان و ارزش و یا ضد ارزش ـ اعم از داخلی و یا خارجی و… ـ را شناسایی و معرفی نماید؛
ثالثاً: میزان و یا کمیت هرکدام را معین و معرفی نماید؛
رابعاً: جهت عمل و موضع و موقعیت هرکدام را کشف و ابراز نماید؛
خامساً: ابزار عمل هرکدام و ساحۀ سلطۀ آنها را پیجویی و روشن نماید؛
سادساً: پیوند و رابطه های میان آنها را معرفی نماید؛
سابعاً: پی آمدهای ممکن هرکدام را نیز شناسایی و مشخص نماید؛
علاوه بر آنچه که آمد، وظیفۀ محقق خبیر است تا: زیبایی ها و زشتیهای واقعی، عقلانی، ایمانی، اخلاقی، عاطفی و غیرۀ… «حالت موجود» را شناسایی، ارزیابی و تبیین کرده و با نقیض حالت موجود ـ که حالتی آرمانی تواند بود ـ از هر نظر مقایسه و ارزیابی نماید.
تنبیه: در این رابطه نیز، نویسنده مختار است تا به تحلیل و ارزیابی یک و یا چند مورد، از آنچه آمد بسنده نموده از تحلیل مابقی دیده بر بندد؛ مثلاً : به کاوش، ارزیابی و معرفی فقط «زیانهای روانی» تهاجم روسیه در افغانستان پرداخته، به موارد دیگر نپردازد! و یا: زیانهای اقتصادی وبا را معرفی داشته! و یا ارزشهای عقیدتی جهاد را بررسی دارد و غیره.

۰دیدگاه فرستاده شده است.
شما هم دیدگاه خود را بنویسید