سخن مدیر:

هشتم ـ خط فاصله (- )

دسته‌بندی:
بدون دیدگاه

  موارد کاربرد این نشانه از این قرار است:
الف ـ برای جدا کردن جمله ها و عبارتهای توضیحی، تفسیری و… از جملۀ اصلی نوشته؛ مانند: وقتی صحبت از نشانه گذاری ـ و فواید متنوع آن در خواندن و نوشتن ـ به میان می آید؛ برخی قیافه می گیرند!

باء ـ وقتی نوشته، گزارش گفتگوی افرادی باشد که به شکلی با هم تبادل افکار داشته اند؛ در ابتدای گفتار هرکدام از آنها و دقیقاً در سرِ سطر نوشته می آید.

     یاد آوری ـ اینکار، در واقع نوعی اقتصاد در نویسندگی بوده و بجای اینکه نویسنده هی پشت سر هم بنویسد که: تقی گفت… محمود پاسخ داد؛ پس از ذکر نام آنها ـ برای مرتبۀ اول گفتگو ـ در قسمت بعدی بجای اسمشان همین خط فاصله را می گذارد.
این مورد، بیشتر در داستانهای پرگفتگو، نمایشنامه ها و برخی از گزارشهای تلفنی کاربرد دارد.

جیم ـ گاهی این نشانه به جای حروف اضافۀ «تا، به» و در میان شماره های تاریخ نما، کلمه ها و غیره به کار می رود؛ مانند:
«این نمایشگاه از ۱۷ـ ۲۷ حوت ۱۳۷۴ دائر می باشد.»
ساعات کار: ۴ ـ ۸ بعد از ظهر.
جادۀ کابل ـ غزنی تا اطلاح بعدی بسته است.

     دال ـ هرگاه در آخر سطر، برای نوشتن تمام کلمه، جا نبوده و نویسنده بخشی از آنرا به سر سطر بعدی بنویسید؛ بعد از بخش اول کلمه، این نشانه (- ) را گذاشته و بدین وسیله توجه می دهند که کلمه ناقص است؛ مانند:
آنچه مرا بر آن داشت تا با همۀ وجود از ارزشهای مورد نظر خود دفاع کرده و ایثار- گرانه عمل نمایم؛ تقوی و طهارت تو بود.

۰دیدگاه فرستاده شده است.
شما هم دیدگاه خود را بنویسید
نوشته‌های ویژه
اخبار ویژه

با عضویت در خبرنامه، تازه‌ترین مطالب سایت را در ایمیل‌تان دریافت کنید.
برای عضویت نشانی ایمیل خود را وارد کرده و بر روی دکمه عضویت کلیک نمایید.