سخن مدیر:

هو العالم البصیر

دسته‌بندی:
بدون دیدگاه

    آنچه عاملی شد تا این سطور رقم زده شوند، نه زمینه ئی به اصطلاح فلسفی بود که ما را چه به تفلسف، که این میدان را چابک سوارانی اندیشمند بباید، و نه زمینه ئی علمی، که این مقال را دید خشک علمی نشاید.

    بحث را بر مبنای دروغ و سیاست استوار کرده اند و با همۀ وجود برآنند که با ایجاد قیل و قال و تکرار و تبلیغ، آنرا درست جلوه دهند، و این خود رنجی ست که بر انسانیتی عظیم رفته است و می رود. چه بنا به روایتی، اگر دروغ و خدعه و خیانت و… ننگ است، ننگ همۀ انسانها خواهد بود و دروغ باف و دروغ شنو را یکجا به ننگ آلاید و سنگینی تعهد و مسئولیت را از شانۀ هیچ انسانی مرتفع ننماید.

     چون این بدیدم، گفتم که خموشی گناه باشد و فراموشی تباهی آرد، به ویژه در این هنگام که جهالت را «علم» می نامند و تحمل خرفتی را روشنفکری! و باز، بر مردم ما (افغانستانیها) که درصد سواد کم است و تأکید و تبلیغ دروغ زیاد.

امیدوارم این کم، بیان عمل به تعهد اسلامی و انسانیم باشد!

جهرم، پائیز ۱۳۵۹

۰دیدگاه فرستاده شده است.
شما هم دیدگاه خود را بنویسید
نوشته‌های ویژه
اخبار ویژه

با عضویت در خبرنامه، تازه‌ترین مطالب سایت را در ایمیل‌تان دریافت کنید.
برای عضویت نشانی ایمیل خود را وارد کرده و بر روی دکمه عضویت کلیک نمایید.