دسته‌ها
موقعیت خوشنویسی از دیدگاه اسلام (عطار آئینه‌دار هنر قدسی)

رازهایی بالنده – چهارم ـ پالایشگری

واقعیت اینست که انسان تا وقتی به پختگیِ فکری، ورزیدگیِ اخلاقی، خلوص عبادی و تجربه های توصیف نابردار زیباشناختی دست نیافته است، افکارش بسته و محدود، رفتارش بی قاعده و ناموزون، تلاشهای عبادیش کدر و مغشوش و دید زیباپسندش غبارآلود خواهد بود.
آنچه منِ بنده فهم کرده است این می باشد که: ابزار، روشها و راههای رهیدن از زمینه های یاد شده و از جمله، مورد آخر را اغلب می دانند و میدانیم، هر چند که دل بدانها نمی سپاریم!
در زمینۀ پالایش عاطفۀ زیباپسندی، علاوه بر استعداد ذاتی و هبه ئی، هم مشاهدۀ آثار هنری پخته و زیبا و موزون و پرجاذبه اثری قدرتمند و تردید نابردار دارند، هم تلاشهای ابداعی و زیبانگارانه!
از آنجا که آئینه های عروج به عنوانِ نمودی از جمعیت و جامعیت وجود آفریننده اش، مجمعی است دیداری از جلوۀ وجود جمعیِ عطار (ره)، اثرِ پالایشگرانۀ آنها نیز به همان میزان جامع و نیرومند خواهد بود؛ و این، مؤید آن خواهد بود که این تابلوها هم نگرشهای صوری، ابداعی و زیباپسندانه را پالایش می دهند؛ هم نگرشها و باورهای مذهبی و معنوی را؛ چنین تصفیه ای به واسطۀ اینکه از گوهر و روحی ابداعی و زیباشناختی برخوردار است، زیبائی و شکوه و جاذبۀ خود را به سایر ابعاد وجودی تسری داده، هبه نموده و بر شأن و صفای آنها کمّاً و کیفاً می افزاید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *