سخن مدیر:

پیامدهای ۲۴ حوت

بدون دیدگاه

قیام ۲۴ حوت هرات نتایج بزرگ و معجزه آسائی از خود بجا گذاشت که بطور مختصر بعضی از آنها را ذکر می کنیم:
۱ ـ آنان قیام را از محدودۀ دهات به شهر کشانیدند و غرور و عظمت و قدرت نظامی دولت را پایمال نموده و توانستند قیام ها را شهری و همه گیر بسازند.
۲ ـ چهرۀ واقعی آدم کشانی را که دم از خلق می زدند برای مردم شناساندند. شهیدان ما دست های نجس، محرمانه، پنهانی و آغشته به خون جنایتکاران خلق و پرچم را برای جهانیان نشان دادند و رمز خیانت را از خط خط دستهای شان خواندند و برای ملت ها فریاد زدند که:
چه دردکش و خفت پذیر ملتی که کفی نان، کفنی و گوری را به بهای از دست دادن آزادی و خودش را به لجنزار مادیات بپیچاند و بالاخره گورکن آرزوها و آرمانهایش باشد.
۳ ـ تحرک و پویائی ایمان را به نمایش گذاشتند.
به آن روشنفکرنماهایی که مغز لابراتواری داشتند و اسلام را دین سکون و تحجر می پنداشتند و از اسلام چیزی نمی دانستند، بفهمانیدند که اسلام یگانه دین گسترده، جاوید، متحرک و مترقیست.
۴ ـ وحدت ملی و اسلامی را در بین اقشار مردم بوجود آوردند و همه می دانستند که هدف شان یکی و رنجشان مشترک است. دانستند که اگر اسلحه هم نداشته باشیم ولی همینکه با هم بوده و تصمیم محکم و استوار داشته باشیم، می توانیم دشمن را به شکست واداریم.
۵ ـ تعادل و موازنه سیاسی شرق و غرب را بهم زدند.
۶ ـ منطق سیاسی شرق را در هم شکستند.

قیام ۲۴ حوت هرات باعث شد تا همۀ حیله ها و نیرنگ ها را شناسائی کنیم و نگذاریم که دیگر اقتصاد و فرهنگ ما را تضعیف نمایند، به بیراهه بکشانند و تحقیر نمایند.
مردم ما با حماسه هایی که آفریدند پوچی و غیر انسانی بودن نظام کمونیسم جهانی را اثبات کردند و برای بشریت فهماندند که نظام کمونیستی یک نظام ضد انسانی است و در آن اخلاق انسانی و منزلت انسانی وجود ندارد.
مردم با ریختن خون شان و ایثار هستی شان عملاً به ثبوت رساندند که نظام استکبار جهانی و سوسیالیسم نمی تواند برای انسان ارزشی قایل باشد. ما از این نظام ها مأیوسیم، ما این نظامها را قبول نداریم، ما به اسلام پایبندیم.

     ۷ ـ قیام ۲۴ حوت هرات شور و شعف زیادی در قلبهای مسلمانان افغانستان پدید آورد و ترس و وحشت نظام استکباری سوسیالیستی را برانگیخت،که این منجر به کودتاهای مختلف نوع روسی و لشکرکشی ارتش سرخ شد.
و اینک که ۵ سال از آن قیام خونین می گذرد و سنگرنشینان شما چنان حماسه می آفرینند که معیارها، فورمول ها و ضابطه ها را دگرگون نموده اند.

     چنانچه هر روز خبر شکست ارتش سرخ را از زبان خودشان و روزنامۀ پراودا می شنویم، وقتی در میان رگبار گلوله ها، در زیر باران موشک هلیکوپترها، در معرکه های هولناک، در میان انبوه دشمن که حتی قدمی برداشتن برای یک لحظۀ زندگی متصور نیست، می بینیم خواهری با چادر سوراخ سوراخش در حالی که قلبش می جوشد و می خروشد و اشک سوزانی از چشمهای پرنورش جاری است به سراغ ما میجآید و برای ما غذای یتیمانش را می آورد و با احساسات پاکش در حالی که در دلش شیونی برپاست، با صدای مؤمنش از ما می پرسد که برادرها زنده هستید؟
به احساس مسئولیتش صدها مرتبه تحسین می گوئیم، در خود ذوب می شویم، هیچ می شویم، با خود می گوئیم که آیا می شود که پاسخ این همه فداکاری و شهامت این مردم را بدهیم؟

     اینست که متوجه می شویم مسئولیت سنگینی را باید بر شانه های ضعیف خود حمل نمائیم و چه رسالت عظیمی را دنبال نمائیم و چه حماسه هائی را باید خلق کنیم و با عشق و ایثار و اخلاص و استقامت و بی باکی، حادثه های نوی بیافرینیم تا بلکه لیاقت این همه فداکاری و محبت مردم را داشته باشیم. شبها در میان سنگرم و در اوج تنهائی با کوله باری از درد و رنج با خدای خود راز و نیاز می نمایم، اشک می ریزم، منقلب می شوم و آتش گرمی تمامی وجودم را فرا می گیرد و متوجه می شوم که تمامی هستی به خاکستر بدل شده و دیگر کسی چیزی نمی خواهد، منیت ها در آتش هستی سوخته اند، خودخواهی ها محو شده اند و همۀ ارواح از زندان خود رسته اند. و دیگر هیچ کسی انتظاری ندارد و ادعائی نمی کند و وابسته بودن به ارزش های مادی را ننگ می داند.
چه زیباست با درد و رنج، با ضجه و خروش، فریاد و خشم، روح را طهارت دادن و بر سجاده توحید نماز عشق خواندن.
چه زیباست اشکهای سوزانی از چشمهای پر استقامت فرو غلطاندن و مرکز عشق را سیراب نمودن و تنها دوستی داشتن و دیگر هیچ.
این مقاله در ماهنامۀ پیکار اسلامی بشماره ۹ حوت (اسفند) ۱۳۶۲ ـ شماره مسلسل ۴۳ ـ ارگان نشراتی حزب اسلامی رعد افغانستان به چاپ رسیده است.

۰دیدگاه فرستاده شده است.
شما هم دیدگاه خود را بنویسید
نوشته‌های ویژه
اخبار ویژه

با عضویت در خبرنامه، تازه‌ترین مطالب سایت را در ایمیل‌تان دریافت کنید.
برای عضویت نشانی ایمیل خود را وارد کرده و بر روی دکمه عضویت کلیک نمایید.