دسته‌ها
آرمان‌های فاطمی (س)

پیشگیری…

 میدانیم که انسان ظاهری دارد و باطنی؛ قلبی دارد و قالبی؛ جسمی دارد و روحی؛ و روشن می باشد که هر کدام از اینها، آفتهای ویژۀ خود را داشته و پیشگیری و وقایۀ لازم خود را می طلبند!
بر مبنای این واقعیت، متوجه می شویم که هر کسی وقایۀ وجود، هویت و سرمایه های وجودی خویش را از جائی سراغ نموده و برای تأمین آن به کسی، چیزی و یا امری پناه می برد! و فاطمۀ زهرا(س)وقایۀ خویشتن را از درگاه حضرت دوست طلبیده و ضمن درخواست آن از حضرت حق(ج)، در واقع برای ما القاء و انشاء میدارد که اگر هدایت و وقایه ئی ربانی و همه جانبه می خواهید، آنرا از بارگاه پروردگارتان بجوئید و نه از در و دروازۀ دیگری.
اینکه در کلام حضرت آمده است: اَللّٰهُمَّ اِنی اَسْأَلُکَ الْهُدیٰ وَ التُّقیٰ!

باید به حضور جوانان محفل عرض نمایم که: معنای دقیق «تقویٰ» ـ که در منابع دینی ما آمده و مورد تأکیدهای جدی قرار گرفته و به آن ارزش ویژه و تعیین کننده ئی داده شده است ـ وقایه، پیشگیری و… می باشد؛ منتها پیشگیری و وقایه از آفتهای روانی، عقیدتی، عقلانی، عبادی، اخلاقی و رفتاری! چنانکه وقایۀ جسمانی، متوجه آفتهای جسمانی است؛ مثلاً فعلاً که هوا گرم می باشد، برای جلوگیری از لغزیدن به دام مریضی های سمّی و مسمومیت های ویژۀ این فصل، شایسته این می باشد تا انسان مواظب غذای خودش و سایر زمینه های بهداشت خویش باشد؛ در واقع، «اصلِ آفت زدایی و آسیب پیرائی» را «تقوی» می گویند؛ و متقی آنیست که خودش را از افتادن به دام مسمومیتهای ایمانی ـ ارزشی نگهداشته و وقایه کرده است!
به همین نحو اگر کسی بخواهد مثلاً عقل خویش را وقایه نماید تا مثلاً به دامهای مسموم سازندۀ وهم و خیالات فاسده و زمینه های تحقیر کنندۀ اعتباری و… نیفتاده و مصاب نشود، بایستی به وقایۀ عقلانی (تقوای عقلانی) پرداخته و برای تحقق بخشیدن به این خواسته، از منابعی سالم، معتمد، ارزش باور، و معنا محور کسب هدایت و دریافت راهنمائی نماید تا خردش، از آفتها و آسیب ها در امان مانده و در مسیر رشد و شکوفائی به جائی برسد که «دیگر» از لغزیدن به دام آفتهای مهلکِ عقلانی در امان بماند! به همین توجه و تلاش گفته می شود «تقویٰ»!
حال، اگر کسی آرزو داشته باشد تا قلبش، مرکز ایمان و بینش و مکاشفات ملکوتیش و پایگاه عشق و مهرورزیش را وقایه نماید تا مثلاً نمازش، ایمانش، اخلاصش، دلدادگی و… اش از سلامت و عافیت برخوردار باشد، لازم و ضرور است تا هم از منابعی کسب هدایت و دلالت نماید! و هم با روشها و ابزار ویژه ئی آنرا وقایه نماید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *