سخن مدیر:

یازدهم ـ قلاب [ ]

دسته‌بندی:
بدون دیدگاه

  این نشانه را در موارد زیر به کار می گیرند:

     الف ـ برای توضیح و یا روشنگری؛ مانند: داستان حسنک وزیر [که از نظر زیبا نگاری معرکه است] جزء متون درسی نشده است.

     باء ـ برای ابراز نظر و یا مطلبی از نویسنده در ضمن نقل قول از دیگری؛ مثلاً : «الهی! آنرا که عقل ندادی، [از دارایی ها] چه بدادی؟!».

     جیم ـ بعضی از مصحح ها، هنگامی که به تصحیح متون مشغولند، برخی اضافات لازم دید خود و یا نسخۀ بدلها را در میان قلاب جای می دهند؛ مانند:

     «و از آدمیان مؤمن هست و کافر هست [مؤمن هستند و کافر هستند] و عاصی…». (شرح تعریف، ج ۲، ص ۸۶۸).

      دال ـ بعضی از نویسندگان برای نمایانیدن نحوۀ تلفظ برخی از واژه ها ـ اعم از داخلی و خارجی ـ و یا ارائه ی شکل درست و اصلی و مادری آن، از قلاب استفاده می کنند؛ مانند: اعیف [ ] یعنی ثنوی؛ و غیره (پژوهش واژه های سریانی در زبان فارسی؛ ص ۳۱).

      ها ـ برای برجسته ساختن عبارتهائی همچون: «دنبالۀ مطلب در فلان» و یا: «باز ماندۀ از فلان» در پایان و آغاز مطالب معین و مورد نظر بکار می رود.

۰دیدگاه فرستاده شده است.
شما هم دیدگاه خود را بنویسید
نوشته‌های ویژه
اخبار ویژه

با عضویت در خبرنامه، تازه‌ترین مطالب سایت را در ایمیل‌تان دریافت کنید.
برای عضویت نشانی ایمیل خود را وارد کرده و بر روی دکمه عضویت کلیک نمایید.