سخن مدیر:

یکم ـ استعلائی بودن

دسته‌بندی:
بدون دیدگاه

مراد از این ویژگی، داشتن توجه و حساسیت جدی و گرایش قوی است، نسبت به هویتِ ربانی و روح الهی انسان، و تلاش در جهت شکوفائی او و هر آنچه مربوط به اوست. قرار گرفتن در جریان این ویژگی، به طور عملی و جدی، با رها کردن آگاهانۀ گذشته ـ اعم از گذشتۀ فرهنگی، سیاسی، اخلاقی، عرفانی و ایمانی ـ با همۀ امتیازهای موجودِ در آنها، همراه می باشد. چرا که نفس این ویژگی رو به رشد و علو و فراروی داشته، و در هر مقطعی از مراحل، گذشته را شایستۀ خود نمی شمارد. اینکه در معارف الهی ما آنهمه تأکید شده است که: دو روز یک فرد مسلمان و یا مؤمن نباید ـ از نظر رشد ـ با هم مساوی بوده، بلکه شایسته است تا هر روز حیاتش برتر از روز پیش باشد، ناظرِ به همین جنبه و ویژگی می باشد.
این ویژگی ـ چنانکه از واژه هایش پیداست ـ مؤید آن می باشد که: نه تنها جهتِ تمدن معنادار « ابزاری » نبوده و هرگونه « ابزار محوری » را که بخواهد انسان را در استخدام خویش در آورده و جهت نگرشها و گرایشهای « حبّی ـ عبادی » او را از حق معطوف به غیر دارد، انکار و ابطال می کند، که بر آنست تا جهت رشد، گسترش و شکوفائی مستمر را متوجه روح الهی انسان ساخته، و از وی چیزی بسازد و ارائه دارد که مورد پسند خالق هستی باشد.

     به دیگر سخن، این ویژگی حاکی از آنست که توسعه و تکامل باید و شاید تا متوجه هویت الهی و استعدادهای درونذات ربانی انسان باشد و نه آنچه از فرآورده ها و دست ساخته هائی که متعلق به اوست! تا بتواند که:
اولاً، آدمی زاده را به عنوان خلیفه و جانشین خدا، به کمال ذاتی و شایستۀ وی برساند؛
ثانیاً، فطرتش را ـ از طریق غنا و کمال بخشیدن ـ ارضاء کرده و او را از تشنگی و احساس « فقر وجودی » برهاند؛
ثالثاً، شادابی و کمالِ جاودانگی حیات او را ضمانت نماید؛
رابعاً، سعادت، عزت، آزادگی و آرامشِ پاینده، تکاملی و ارزشبار او را تضمین کرده و همیشه شکوفا داشته باشد.

۰دیدگاه فرستاده شده است.
شما هم دیدگاه خود را بنویسید
نوشته‌های ویژه
اخبار ویژه

با عضویت در خبرنامه، تازه‌ترین مطالب سایت را در ایمیل‌تان دریافت کنید.
برای عضویت نشانی ایمیل خود را وارد کرده و بر روی دکمه عضویت کلیک نمایید.