سخن مدیر:

یکم ـ دورۀ حضرت نوح (ع)

دسته‌بندی:
بدون دیدگاه

در مورد حضرت نوح (ع) و دوران حضور و رسالت آن بزرگوار، قرآن در موارد متعددی یادآوریهای روشنگرانه ئی داشته و عمده مواردِ موضع گیریهای مخالفان را چند چیز گزارش و القاء فرموده است که عبارتند از: تکذیب، توهین، افترا، تحقیر، فسق و ناباوری به امور ربّانی.
آنچه در این رابطۀ ویژه قابل تأمل می باشد اولاً اینست که دعوت انبیاء (ع) با دلسوزی و ترغیب به ایمان، آغاز و همراه می باشد؛ و این پرده از گوهر تمدن و سعادتِ واقعی انسان بر می گیرد؛ و ثانیاً اینکه: همه جا در برابر پیام آوران الهی ملأ و کفار قرار گرفته و به مقابله می ایستد!
حال برای اینکه با گوشه ئی از نگرشِ های قرآنی آشنا شده و کام جان ما با عطر و نور کلام الهی منور گردد، فقط به ذکر چند شاهد قرآنی در رابطه با دوران حضورت نوح (ع) بسنده می داریم:

     * فَقَالَ الْمَلَأُ الَّذِینَ کَفَرُوا مِن قَوْمِهِ مَا نَرَاکَ إِلَّا بَشَرًا مِّثْلَنَا وَ مَا نَرَاکَ اتَّبَعَکَ إِلَّا الَّذِینَ هُمْ أَرَاذِلُنَا بَادِیَ الرَّأْیِ وَ مَا نَرَىٰ لَکُمْ عَلَیْنَا مِن فَضْلٍ بَلْ نَظُنُّکُمْ کَاذِبِینَ * هود ۲۷
« پس، سران قومش که کافر بودند، گفتند: ما تو را جز بشری مثل خود نمی بینیم، و جز [ جماعتی از ] فرو مایگان ما، آن هم نسنجیده، نمی بینیم کسی تو را پیروی کرده باشد، و شما را بر ما امتیازی نیست، بلکه شما را دروغگو می دانیم * ».

     * قَالُوا یَا نُوحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَأَکْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِن کُنتَ مِنَ الصَّادِقِینَ * هود ۳۲
« گفتند:  ای نوح، واقعاً با ما جدال کردی و بسیار [ هم ] جدال کردی، پس اگر از راستگویانی آنچه را [ از عذاب خدا ] به ما وعده می دهی برای ما بیاور * ».

     * فَقَالَ الْمَلَأُ الَّذِینَ کَفَرُوا مِن قَوْمِهِ مَا هَٰذَا إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُکُمْ یُرِیدُ أَن یَتَفَضَّلَ عَلَیْکُمْ وَ لَوْ شَاءَ اللَّهُ لَأَنزَلَ مَلَائِکَهً مَّا سَمِعْنَا بِهَٰذَا فِی آبَائِنَا الْأَوَّلِینَ * إِنْ هُوَ إِلَّا رَجُلٌ بِهِ جِنَّهٌ فَتَرَبَّصُوا بِهِ حَتَّىٰ حِینٍ * مؤمنون ۲۴ و ۲۵
« و اشراف قومش که کافر بودند گفتند: این [ مرد ] جز بشری چون شما نیست، می خواهد بر شما برتری جوید، و اگر خدا می خواست قطعاً فرشتگانی می فرستاد. [ ما ] در میان پدران نخستین خود، چنین [ چیزی ] نشنیده ایم * او نیست جز مردی که در وی [ حال ] جنون است. پس تا چندی درباره اش دست نگاه دارید * »

     * قَالَ الْمَلَأُ مِن قَوْمِهِ إِنَّا لَنَرَاکَ فِی ضَلَالٍ مُّبِینٍ * اعراف ۶۰
« سران قومش گفتند: واقعاً ما تو را در گمراهی آشکاری می بینیم *»

     * فَکَذَّبُوهُ فَأَنجَیْنَاهُ وَ الَّذِینَ مَعَهُ فِی الْفُلْکِ وَ أَغْرَقْنَا الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیَاتِنَا إِنَّهُمْ کَانُوا قَوْمًا عَمِینَ * اعراف ۶۴
« پس او را تکذیب کردند و اما او و کسانی را که با وی در کشتی بودند نجات دادیم، و کسانی را که آیات ما را دروغ پنداشتند غرق کردیم، زیرا آنان گروهی کور [ دل ] بودند *.»

    * فَکَذَّبُوهُ فَنَجَّیْنَاهُ وَ مَن مَّعَهُ فِی الْفُلْکِ وَ جَعَلْنَاهُمْ خَلَائِفَ وَ أَغْرَقْنَا الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیَاتِنَا فَانظُرْ کَیْفَ کَانَ عَاقِبَهُ الْمُنذَرِینَ * یونس ۷۳
« پس او را تکذیب کردند. آنگاه وی را با کسانی که در کشتی همراه او بودند نجات دادیم و آنان را جانشین [ تبهکاران ] ساختیم، و کسانی را که آیات ما را تکذیب کردند غرق کردیم. پس بنگر که فرجام بیم داده شدگان چگونه بود. *»

    * وَ قَوْمَ نُوحٍ مِّن قَبْلُ إِنَّهُمْ کَانُوا قَوْمًا فَاسِقِینَ * زاریات ۴۶
« و قوم نوح [ نیز ] پیش از آنان [ اقوام نامبرده همین گونه هلاک شدند ]، زیرا آنها مردمی نافرمان بودند * ».

    * کَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ فَکَذَّبُوا عَبْدَنَا وَ قَالُوا مَجْنُونٌ وَ ازْدُجِرَ * قمر ۹
« پیش از آنان، قوم نوح [ نیز ] به تکذیب پرداختند بندۀ ما را دروغزن خواندند و گفتند: « دیوانه ای است » و [ بسی ] آزار کشید *».

    از فحوای برخی از آیات یاد شده مشخصه های « مغالطه گری و تجاوزگری » نیز داشت توانند شد.

۰دیدگاه فرستاده شده است.
شما هم دیدگاه خود را بنویسید
نوشته‌های ویژه
اخبار ویژه

با عضویت در خبرنامه، تازه‌ترین مطالب سایت را در ایمیل‌تان دریافت کنید.
برای عضویت نشانی ایمیل خود را وارد کرده و بر روی دکمه عضویت کلیک نمایید.