سخن مدیر:

یکم ـ نقطه (.)

بدون دیدگاه

این نشانه، علامت وقف کامل، سکوت ممتد و به پایان رسیدن جمله بوده و مهمترین موارد کاربردش عبارتند از:
الف ـ در آخر جمله های کامل ـ اعم از اینکه خبری، امری و یا انشایی باشد ـ گذاشته می شود.
مثال برای جملۀ خبری: کار این سیاهه بسیار به درازا کشید.
مثال برای جملۀ انشایی: شاید اگر زودتر می نوشتم، خرابترش می کردم.
مثال برای جملۀ امری: این نوشته را بخوانید و نارسایی هایش را تکمیل کنید.

     باء ـ بعد از حروفی که معمولاً به عنوان علامت اختصاری بکار می روند گذاشته می شود؛ مانند: ع. بیریا (عبدالله بیریا)؛ U.S.A(یونایتد ستد امریکا)؛ سعدی متوفای قرن هشتم هـ . ق (هجری قمری) و غیره.

     جیم ـ بعد از علائم شمارشی، و نیز پس از حروف ابجدی که به طریق حساب جمل نوشته شده باشند گذاشته می شود؛ مانند ۳.۲.۱. و غیره. یا: الف. باء. جیم. و غیره.

    تذکر: این علامت (.) در آخر جمله ای هم که در داخل علامت هلالین و یا کمانک آمده باشد می آید؛ منتها:
اگر عبارت داخل کمانک کامل و مستقل باشد، نقطه را در داخل کمانک می گذارند؛ مانند: (احمد همۀ حجت ها را تمام کرده بود.)؛ ولی اگر مطلب داخل هلالین بخشی از یک جمله و ناتمام بود، نقطه را در خارج کمانک می گذارند؛ مانند: (چنانکه در مواردی بیشمار خواهید دید).
این نکته نیز قابل توجه می باشد که: اگر دو جملۀ کامل توسط واو عطف به یکدیگر معطوف شده باشند، حتماً نقطه را در آخر جملۀ دوم می گذارند؛ مانند: با یاد نام خداوند به آرامش عجیبی رسیده بودم و در ژرفای وجود خویش، نوری نوازشگر را مشاهده می کردم.

۰دیدگاه فرستاده شده است.
شما هم دیدگاه خود را بنویسید
نوشته‌های ویژه
اخبار ویژه

با عضویت در خبرنامه، تازه‌ترین مطالب سایت را در ایمیل‌تان دریافت کنید.
برای عضویت نشانی ایمیل خود را وارد کرده و بر روی دکمه عضویت کلیک نمایید.