دسته‌ها
علامۀ شهید سید اسماعیل بلخی و اندیشه‌های او

1- خود محوری‌ای خود فراموش ساز:

  بلخی نمونه و ویژگی کاملاً روشن و ملموس چنین حالتی را در جائی سراغ داده و در حالتی به نمایش می گذارد که افراد در تبِ «خود محوری» جاهلانه ای سوخته و چون خودشان را مرکز و نقطۀ ثقل مسایل و زمینه ها «خیال» می کنند، این تخیل پوچ و انحرافی، برایشان نوعی توقع بیجا پدید آورده و چون در اغلب موارد، توقعات آنها بر آورده نمی شود، مردم را به چوب انتقاد و عیب جوئی بسته و زبان به تنقید و عیب جوئی و گاهی عیب تراشی باز می دارند، اما خود را درین میان از یاد برده و عیب خویشرا و از جمله عیبِ عیب جوئی خویش را بدست فراموشی می سپارند! و این همان حالتیست که متأسفانه اکثریت قریب به اتفاق ما، بدان گرفتار بوده ولی نسبت به حضور و حاکمیت آن، بر اندیشه و افعال خویش اشراف و آگاهی نداریم! چه مصداق واقعی همان شعر بلخی قرار گرفته ایم که می گوید:
به عیب خود نگشودیم چشم و هر کس را
به عیب جامعه در انتقاد می
نگرم

    هر چند نمونه های بسیار این حالت را می توان در زمینه ها و رابطه های اقتصادی، فرهنگی، و امروزه، بیشتر در روابط سیاسی مورد شناسائی و تحلیل قرار داد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *