سخن مدیر:

۵ ـ ضد حکومتی بودن آن:

دسته‌بندی:
بدون دیدگاه

این عامل یا ویژگی، اگر چه در بطن خمیرۀ این اندیشه جای داشته و برای هر صاحب نظر و اندیشه ئی در نخستین نگرش بر اصول این مکتب روشن می شود، لیکن نسبت عادت دادن عدۀ زیادی از مسلمانان به روابط دروغین نام نهاد اسلامی و خریدن و عامل تبلیغ قرار دادن عده یی از مذهب فروشان، تا حدی زیاد در افغانستان مربوط و محدود به روحانیون مترقی، آگاه و مجاهد شیعه و نیز برخی از سنی های این چنینی شده است.

     این ویژگی نسبت خطراتیکه در تاریخ سیاسییِ معاصر افغانستان توانسته است تولید کند، همیشه بعنوان زنگ خطری محسوب شده است برای حکومت های افغانستان. و درین مسیر از سید جمال الدین بگیر و بیا تا علمائی که در همین هفته دستگیر و احیاناً تیرباران شده و یا میشوند. لذا حکومت همیشه مراقب احوال اینان بوده و اغلب در مراکز تحصیلی شان کسانی را استخدام و به تحقیق واداشته است، تا از کوچکترین حرکت آنها باخبر شده و در صورت استشمام خطر از رشد و نمو آن جلوگیری به عمل آورده است.
واقعیت این حقیقت را در همین دورۀ ترکی ـ امین بهتر میتوان لمس کرد چه با وجود اینکه سران این دولت گلاب بصورت مارکسیست تشریف دارند! و زیربنای همۀ عوامل اجتماعی را اقتصادی تعلیل میکنند و راه رشد شرایط و عوامل مبارزه را از طریق تضادهای طبقاتی (اقتصادی) میپندارند و درین رابطه، ایده آلیست وار، صحبت از خشم کارگر و هراس ارباب به میان میکشند و عوامل اصلی و دشمنان واقعی مردم را، ملاکین و سرمایه داران معرفی میکنند ولی قبل از همه به سراغ روحانیون میروند.
در تمام افغانستان در هیچ قسمتی، احدی قبل از مذهبیون دستگیر و به قتل نرسیدند.
نود درصد بازرگانان سرشناس، در خانه های خویش مشغول عیاشی میباشند! و در جهت دیگر نود درصد مذهبیون به قبرستان های نامعلوم روانه شده اند!
همین یک واقعیت ما را به کشف چند حقیقت رهنمون میدارد، لیکن از آنجا که در پی بیان مطلبی دیگریم، از آنها نادیده میگذریم.

۰دیدگاه فرستاده شده است.
شما هم دیدگاه خود را بنویسید
نوشته‌های ویژه
اخبار ویژه

با عضویت در خبرنامه، تازه‌ترین مطالب سایت را در ایمیل‌تان دریافت کنید.
برای عضویت نشانی ایمیل خود را وارد کرده و بر روی دکمه عضویت کلیک نمایید.