دسته‌ها
آرمان های نبی اکرم (ص)

جلسه 1: غنای علمی

غنای علمی

مدت سخنرانی 43:04

اعوذ بالله سمیع العلیم من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله رب العالمین، الحمدلله الأولِ بِلا اول کان قَبله و الأخِرِ بِلا آخر یَکونُ بَعدَه، الّذِی قَصُرَت عَن رُؤیتِهِ اَبصارُ النّظَارین و عَجَزَت عن نَعته اوهام الواصفین، ابتدأ بِقدرتهِ الخَلق إبتداءً، واخترعَهُم عَلی مَشیَّتِهِ إختراعاً، ثُمّ سَلَکَ بِهِم طَریقَ إرادَتِه، وابعَثَهُم فِی سَبیل مَحَبِّتِه، ثُمَّ الصّلوةُ و السّلامُ عَلی خَیرِ خَلقِهِ و أشرَفِ بَرِیَّتِه، الّذِی سُمِّیَ فِی السَّماءِ بِأحمَد وَ فِی الأرضین بّأبّالقاسِم المُصطفَی مُحَمّد صَلواتُ اللهِ و سَلامُهُ عَلیه وَ عَلی بنِ عَمِّهِ سَیّدِ الموحدین امامَ العارفین عَلِی بن ابیطالب و اولادِهِ المُنتَجَبِین.

اما بعد قال رسول الله صلی الله علیه و آله: «اللَّهُمَّ أَغْنِنِي بِالْعِلْمِ وَزَيِّنِيِّ بِالْحِلْمِ وَأَكْرِمْنِي بِالتَّقْوى وَجَمِّلْنِي بِالْعَافِيَةِ».[1]

ای آب رخ از خاک درت دیده‌ی‌تر را – سرمایه ز خون‌گرمی داغ تو جگر را
تاگشت خیال تو دلیل ره شوقم – جوشیدن اشک آبله پاکرد نظر را
بر طبع ضعیفان ز حوادث المی نیست – خاشاک‌کندکشتی خود موج خطر را
دانا نبود از هنر خویش برومند – از میوه‌ی خود بهره محال است شجر را
زنهار به جمعیت دل غره مباشید – آسودگی از بحر جداکردگهر را
ای بی‌خبر از فیض اثرهای ندامت – ترسم نفشاری به مژه دامن‌تر را
بیدل چه بلایی‌که زتوفان خروشت – در راه طلب پی نتوان یافت اثر را

با ذکرِ عرض تسلیت خدمت همه‌ی سروران عزیز، برآن هستم تا در این چند شب که قرعه‌ی‌ فال به نام من دیوانه زدند، یک بازگشتی بکنم به خودم و پس از این بازگشت، خودم را آنچنان که هستم در برابر شما و دیدگان حق بین شما قرار بدهم، تا بازم بیابید که من که‌ام؟ و من چه‌ام؟