دسته‌ها
آرمان های امام علی (ع) عکس نوشته

33- خدا محوری خودش بهشت است

خدامحوری

خدا محوری خودش بهشت است.

(گوشه‎ای از سخنرانی آرمان‎های امام علی علیه السلام، پرورش و جهت رشد به خدا – جلسه دوم)

دسته‌ها
آرمان های امام علی (ع) عکس نوشته

32- بهشت جائی نیست که انسان از خدا غافل بشود و به چیزها مشغول بشود، آن که جهنم است!

    بـهشت هویـت انسان را شکوفا می‎سازد…و از همه مهمتر، بهشت… عالی‎ترین عصاره از هنرنمائیِ آفریننده‎ی مطلق را به نمایش می‎گذارد، چیزی که دیگر از آن بهتر هیچ انسانی سراغ داده نمی‎تواند…اگر بخواهیم باز نمونه‎هائی از بهشت و هنرنمائی از بهـشت بدست بدهیم، می‎توانیم بگوئیم: یک، خدا محوری خودش بهشت است…خوب دقت کنید، بهشت جائی نیست که انسان از خدا غافل بشود و به چیزها مشغول بشود، آن که جهنم است! از خدا اگر غافل شدی در جهنمی! خدا محوری خودش بهشت است! همینکه متوجهِ خدا بودی، در زمینی در بهشت زمینی، در برزخی در بهشت برزخی و در عالم آخرتی در بهشت آخرتی هستی! این است بهشت آقا! چقدر ما متوجه به خدائیم چقدر متوجه به خُرما؟

(گوشه‎ای از سخنرانی آرمان‎های امام علی علیه السلام، پرورش و جهت رشد به خدا – جلسه دوم)

دسته‌ها
آرمان های امام علی (ع)

جلسه 2: واگذاری پرورش و جهت رشد به خداوند، وقایع از آتش با اتکال به قدرت خدا و وصال بهشت با اتکال به رحمت خدا

اعوذ بالله سمیع العلیم من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم

الحَمدُللهِ رَبِّ العالمین، الحَمدُلله الّذِی هَدانا لِهَذا وَ مَا کُنّا لِنَهتَدِیَ لَولا أن هَدانَا الله، ثُمَّ الصَلوةُ و السّلامُ عَلی خَیرِ خَلقِه و أشرَفِ بَرِیَّتِه، الّذی سمّی فِی السماءِ بِأحمد وَ فِی الأرضین بِأبالقاسِمِ المُصطَفَی مُحمّد صَلواتُ اللهِ و سَلامُهُ عَلیه و عَلی بنِ عَمِّهِ سَیِّدِ المُوَحِّدین إِمامَ العارِفین عَلی بنِ ابیطالب و أولادِهِ المُنتَجَبین.

اَمّا بَعد قَالَ مَولانا امیرُالمؤمنین عَلیه السلام: «اللّهُمّ إنّی أسْأَلُكَ يا اللَّهُ بِالرُّبُوبِيَّةِ الَّتِي تَفَرَّدْتَ بِها انْ تَقِيَنِي مِنَ النّارِ بِقُدْرَتِكَ وَ تُدْخِلَنِي الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِك».[1]

بار دیگر جهت شادی قلب شهداء و ارواح شهداء، رفتگان این جمع و مزید توفیقات الهی صلواتی ختم بفرمائید.

عرائضی پیرامون این بخشِ از دعای حضرت علی (ع) و درخواست آن حضرت (ع) در جلسه‎ی گذشته خدمت سروران تقدیم شد، تتمّه‎ی مطلب را خواهم کوشید امشب تا حدودی با اختصار به عرض برسانم.

یکی از آرمان‎های حضرت (ع)، موضع گیری‎ها و جهت گیری‌های حضرت (ع)، وانهادنِ پرورش و تربیت و جهت و آرمان به پرورش دهنده‎ی یگانه و مطلق است. حضرت (ع) می‎خواهد موضعِ رشد خودش را، موضعِ پرورش خودش را، موضعِ آرامش خودش را، موضعِ غنای وجودی خودش را و جهت همه‎ی این‎ها را به آنی بسپارد که در هستی از او بهتر، مهربان‎تر، دلسوزتر و داناتر وجود ندارد و این درسی است برای ماها.

جهت رشدمان را اگر موالی (ع) علی هستیم، باید به مولای علی (ع) بسپاریم، موضع رشد و غنا و کمال و آرامش‎مان را باید هم جهت با علی (ع) و مولای علی (ع) بنمائیم. و اگر براستی علی علیه السلام الگوی ما هست در نگرش و در کُنش، لازمه‎ی این ادعا این است که از نظر آرمانی و هدف گزینی در حیات، همان آرمان‎ها و هدفی را یا اهدافی را مورد توجه و اقبال و استقبال قرار بدهیم که آن والا داشته و قرار داده است.