دسته‌ها
میلاد النبی (ص)

نبوت و ولایت

نبوت و ولایت

اعوذ بالله سمیع العلیم من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله رب العالمین، الحمدلله الأولِ بِلا اول کان قَبله و الأخِرِ بِلا آخر یَکونُ بَعدَه، الّذِی قَصُرَت عَن رُؤیتِهِ اَبصارُ النّظَارین و عَجَزَت عن نَعته اوهام الواصفین، ابتدأ بِقدرتهِ الخَلق إبتداءً، واخترعَهُم عَلی مَشیَّتِهِ إختراعاً، ثُمّ سَلَکَ بِهِم طَریقَ إرادَتِه، وابعَثَهُم فِی سَبیل مَحَبِّتِه، ثُمَّ الصّلوةُ و السّلامُ عَلی خَیرِ خَلقِهِ و أشرَفِ بَرِیَّتِه، الّذِی سُمِّیَ فِی السَّماءِ بِأحمَد وَ فِی الأرضین بّأبّالقاسِم المُصطفَی مُحَمّد صَلواتُ اللهِ و سَلامُهُ عَلیه وَ عَلی بنِ عَمِّهِ سَیّدِ الموحدین امامَ العارفین عَلِی بن ابیطالب و اولادِهِ المُنتَجَبِین.

اما بعد، قال رسول الله صلی الله علیه و آله: «أَولُ مَا خَلَقَ اللهُ نُورِی».[1]

جهت با برکت ساختن بیشتر محفل و کسب فیض بیشتر از انوار قدسی این مولود بی‎بدیل و ره یافتن به نور نبوتش اجماعاً صلوات دیگری ختم بفرمائید.

فرصت بنده را محدود ساخته‎اند و من هم مجبورم از مطالبی که قرار بود بیان کنم، قسمتی را حذف نمایم.

می‎دانیم که جوامع انسانی، نه در تاریخ مکتوب چند هزار ساله‎ی ما بلکه قبلِ بر این نیز دأبی داشته‌اند مبنی بر اینکه نگرش‎های ویژه‎ای نسبت به هستی ارائه نمایند. در یک تقسیم بندی کلی و یک نگرش فراگیر می‎توانیم به این واقعیت دل بسپریم که هستی شناسی از سه منظر مورد توجه بشر بوده است، فلاسفه با ابزاری ویژه و روش‎های خاص و برای اهداف ویژه‎ای هستی شناسی را مورد توجه قرار دادند و تلاش کرده‎اند، هندسه‎ی خلقت و پیدایش هستی به تکثّرات را از وجود ازلی، از وجود بُعد هستیِ محض، تبیین بکنند و در طول تاریخ مکتوبی که ما داریم، زبده‎ترین نگرش‎های فکری و فلسفی به دلیل اینکه متوجه شده‎اند از ذات واحد، جزء موجودی واحد پدید نتواند آید و مقوله‎ی مشهور «الواحد یصدر منه الا الواحد» به طور چشمگیری توجه‎ی فلاسفه را به خود جذب کرده است، بر این باور دست یافته‎اند که این موجود، موجودی بسیط و جامد خواهد بود و لذا اسمش را عقل و در لسان خودشان عقل اول نامیده‎اند.