دسته‌ها
آرمان های امام علی (ع)

جلسه 2: واگذاری پرورش و جهت رشد به خداوند، وقایع از آتش با اتکال به قدرت خدا و وصال بهشت با اتکال به رحمت خدا

واگذاری پرورش و جهت رشد به خداوند، وقایع از آتش با اتکال به قدرت خدا و وصال بهشت با اتکال به رحمت خدا

اعوذ بالله سمیع العلیم من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم

الحَمدُللهِ رَبِّ العالمین، الحَمدُلله الّذِی هَدانا لِهَذا وَ مَا کُنّا لِنَهتَدِیَ لَولا أن هَدانَا الله، ثُمَّ الصَلوةُ و السّلامُ عَلی خَیرِ خَلقِه و أشرَفِ بَرِیَّتِه، الّذی سمّی فِی السماءِ بِأحمد وَ فِی الأرضین بِأبالقاسِمِ المُصطَفَی مُحمّد صَلواتُ اللهِ و سَلامُهُ عَلیه و عَلی بنِ عَمِّهِ سَیِّدِ المُوَحِّدین إِمامَ العارِفین عَلی بنِ ابیطالب و أولادِهِ المُنتَجَبین.

اَمّا بَعد قَالَ مَولانا امیرُالمؤمنین عَلیه السلام: «اللّهُمّ إنّی أسْأَلُكَ يا اللَّهُ بِالرُّبُوبِيَّةِ الَّتِي تَفَرَّدْتَ بِها انْ تَقِيَنِي مِنَ النّارِ بِقُدْرَتِكَ وَ تُدْخِلَنِي الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِك».[1]

بار دیگر جهت شادی قلب شهداء و ارواح شهداء، رفتگان این جمع و مزید توفیقات الهی صلواتی ختم بفرمائید.

عرائضی پیرامون این بخشِ از دعای حضرت علی (ع) و درخواست آن حضرت (ع) در جلسه‎ی گذشته خدمت سروران تقدیم شد، تتمّه‎ی مطلب را خواهم کوشید امشب تا حدودی با اختصار به عرض برسانم.

یکی از آرمان‎های حضرت (ع)، موضع گیری‎ها و جهت گیری‌های حضرت (ع)، وانهادنِ پرورش و تربیت و جهت و آرمان به پرورش دهنده‎ی یگانه و مطلق است. حضرت (ع) می‎خواهد موضعِ رشد خودش را، موضعِ پرورش خودش را، موضعِ آرامش خودش را، موضعِ غنای وجودی خودش را و جهت همه‎ی این‎ها را به آنی بسپارد که در هستی از او بهتر، مهربان‎تر، دلسوزتر و داناتر وجود ندارد و این درسی است برای ماها.

جهت رشدمان را اگر موالی (ع) علی هستیم، باید به مولای علی (ع) بسپاریم، موضع رشد و غنا و کمال و آرامش‎مان را باید هم جهت با علی (ع) و مولای علی (ع) بنمائیم. و اگر براستی علی علیه السلام الگوی ما هست در نگرش و در کُنش، لازمه‎ی این ادعا این است که از نظر آرمانی و هدف گزینی در حیات، همان آرمان‎ها و هدفی را یا اهدافی را مورد توجه و اقبال و استقبال قرار بدهیم که آن والا داشته و قرار داده است.