سخن مدیر:

آرمان های امام علی (ع)

۱۵۹- خودِ نفس این باور، توجه، تکیه و امیدِ انسان را از خلق قطع می‌کند

۱۵۹- خودِ نفس این باور، توجه، تکیه و امیدِ انسان را از خلق قطع می‌کند

۱۳ تیر ۹۵

    رشد و نُموّ موجوداتِ حیاتی، زراعی و انسان به دلالت و راهنمائی اوست، اگر خوب دقت کنید، آنچه آمد باورمان بشود، و ما به یقین برسیم که بله واقعاً همینطور است که تابش می‌گوید و ادعا می‌کند، خودِ نفس این باور، توجه، تکیه و امیدِ انسان را از خلق قطع می‌کند و به خداوند معطوف می‌سازد، متصل می‌سازد و متمرکز...

۱۵۸- عمر بندگان به حکمت و اراده‌ی اوست

۱۵۸- عمر بندگان به حکمت و اراده‌ی اوست

۱۳ تیر ۹۵

    روزی بندگان به سرپرستی و توجه اوست، عمر بندگان به حکمت و اراده‌ی اوست، این دیگر همه می‌فهمیم، نفهمیم هم حضرت عزرائیل (ع) به زور به سر ما می‌فهماند و ما را متوجه می‌دارد. (گوشه‎ای از سخنرانی آرمان‎های امام علی علیه السلام، قیوم – جلسه نهم)

۱۵۷- چه مقدار دنبال رزق مادونِ خودمان هستیم؟ چه مقدار دنبال رزق ما فوق خودمان؟

۱۵۷- چه مقدار دنبال رزق مادونِ خودمان هستیم؟ چه مقدار دنبال رزق ما فوق خودمان؟

۱۳ تیر ۹۵

    همه‌ی ما ادعا می‌کنیم که بهترین و برترینِ روزی آنی هست که از مرتبه‌ی حیوانیت بالاتر باشد حداقل، در زندگی تلاش می‌کنیم چیزهائی داشته باشیم، از مادیات عرض می‌کنم، که داشتنیِ من از داشتنیِ ایشان بهتر باشد، زیباتر باشد، ارزشمندتر باشد، گران‌تر باشد …و بعد ادعا می‌کنیم که از این زمینه‌های مادی و رزق و روزی مادی، روزیِ معنوی...

۱۵۶- رزق ملکوتی می‌خورند در همینجا

۱۵۶- رزق ملکوتی می‌خورند در همینجا

۱۳ تیر ۹۵

    روزی چند قسم است: روزیِ مادی است که بین ما و سایر موجودات …آب… غذا… آکسیجن… روزی هست که مخصوصِ به انسان هست و آن دانش است و خِرد ورزی است، این هم مالِ اوست و از ناحیه اوست و روزی هست که مال فرشتگان است، کسانی که در این زندگی ِمعمولی… هستند، اگر از مرتبه‌ی عقل بگذرند یعنی...

۱۵۵- هرچه در هستی نام هست می‌گیرد، خلقی باشد یا امری، قیومش حق است

۱۵۵- هرچه در هستی نام هست می‌گیرد، خلقی باشد یا امری، قیومش حق است

۱۳ تیر ۹۵

    روزیِ بندگان اولاً به سرپرستی و توجه اوست، حال چه آن روزی مالِ طبع انسان…جنبه‌ی حیوانی انسان باشد، چه جنبه عقلانیِ انسان، چه جنبه‌ی ایمانی و قلبی انسان باشد، چون هرچه در هستی نام هست می‌گیرد، خلقی باشد یا امری، قیومش حق است و سرپرستش حق است و دهنده‌اش حق است، گیرنده‌ها هم همینطور، هرچه در هستی نامِ هست...

۱۵۴- به این می‌گویند قیوم

۱۵۴- به این می‌گویند قیوم

۱۳ تیر ۹۵

    خواجه‌ی انصار رحمه الله علیه در تفسیر زیبائی که دارد حرف خوبی می‌زند، می‌گوید او در ذات و صفات پاینده هست، زنده‌ی پاینده…دارنده‌ی نوازنده… بخشنده‌یِ پوشنده…به هر هست و بودنی داننده، به توان و دریافت هر چیز رَسِنده، به این می‌گویند قیوم. (گوشه‎ای از سخنرانی آرمان‎های امام علی علیه السلام، قیوم – جلسه نهم)

۱۵۳- اله چیست؟

۱۵۳- اله چیست؟

۱۳ تیر ۹۵

    «اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ» او سرپرستِ همه هست، اله همه هست، اله یعنی چه؟… اله یعنی آن چیزی که هستن یک شیء به او متکی هست و وقتی پائین می‌آئیم، در مراحل ایمانی…یعنی موجودی، امری، چیزی که همه‌ی وجودِ این انسان متوجهِ او است، به این می‌گویند اله. از همین واسطه هم هست که می‌گویند کسی...

۱۵۲- ویژگی‌های قیوم

۱۵۲- ویژگی‌های قیوم

۱۳ تیر ۹۵

    قیوم ازلی هست…و قائم به ذات خویش است..پابرجا و دائمی هست… قیامِ سایر موجودات بسته‌ی به او هست. (گوشه‎ای از سخنرانی آرمان‎های امام علی علیه السلام، قیوم – جلسه نهم)

۱۵۱- قیّوم یعنی ازلی

۱۵۱- قیّوم یعنی ازلی

۱۳ تیر ۹۵

    قیّوم یعنی ازلی، چیزی که برایش ابتدائی وجود ندارد، هرچه جلوتر برویم بگوئیم از کی بود است، از ندارد و کی ندارد! معنای دیگرش یعنی موجودی که به ذات خود قائم است نه به دیگری…تکیه‌ی ما به زمین است…و زمین ما باز به فضا متکِی هست…ولی قیوم موجودی هست که به ذاتِ خود قائم است، به هیچ چیزی تکیه...

با عضویت در خبرنامه، تازه‌ترین مطالب سایت را در ایمیل‌تان دریافت کنید.
برای عضویت نشانی ایمیل خود را وارد کرده و بر روی دکمه عضویت کلیک نمایید.